مسیحا سالاری، دانش‌آموز ۸ ساله کلاس اول دبستان شجره طیبه میناب، فرزند رسول زارعی و ریحانه زارعی بود. او صبح روز ۹ اسفند ۱۴۰۴ در حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی به دبستان شجره طیبه، همراه ده‌ها دانش‌آموز و معلم دیگر، آسمانی شدند. پیکر مطهر مسیحا در اسلام‌آباد به خاک سپرده شد.
مسیحا کودکی پرشور، مهربان و سرشار از رؤیاهای کودکانه بود. پدرش در لباس پلیس، وظیفه حفظ امنیت مردم را بر عهده داشت و مسیحا نیز با همان دنیای ساده و پاک کودکانه‌اش، هر روز راهی مدرسه می‌شد تا خواندن، نوشتن و ساختن آینده‌اش را آغاز کند.
یکی از تلخ‌ترین و در عین حال شگفت‌انگیزترین یادگارهای مسیحا، نقاشی‌ای است که حدود دو ماه پیش از حادثه کشیده بود؛ تصویری از مدرسه‌ای که موشکی به سمت آن در حال حرکت است. نقاشی‌ای که در آن روزها تنها یک خیال کودکانه به نظر می‌رسید، اما پس از حمله به مدرسه شجره طیبه، به یکی از دردناک‌ترین یادگارهای مسیحا سالاری تبدیل شد و نام او را در ذهن بسیاری ماندگار کرد.
صبح نهم اسفند، مسیحا همچون میلیون‌ها کودک دیگر در جهان، با امید و شوق به مدرسه رفت؛ اما دقایقی بعد، مدرسه هدف حمله قرار گرفت و این دانش‌آموز کلاس اولی به همراه همکلاسی‌هایش جان باخت.
نام مسیحا سالاری، امروز نه‌تنها با مظلومیت بچه‌های مدرسه شجره طیبه، بلکه با همان نقاشی تلخ و پیشگویانه نیز در یادها مانده است؛ کودکی که گویی پیش از شهادتش، تصویری از سرنوشت مدرسه‌اش را بر کاغذ نقش زده بود. نام مسیحا، همچون دیگر دانش‌آموزان قربانی میناب، برای همیشه در حافظه مردم ایران زنده خواهد ماند.
