محمد پیرزاده، دانش‌آموز قربانی ۹ ساله کلاس سوم دبستان شجره طیبه میناب، کودکی مؤدب، بااخلاق و سرشار از آرزوهای کودکانه بود. او فرزند آقای حسین پیرزاده و خانم خاتون پورکمالی بود و در کنار خانواده‌ای مهربان، روزهای کودکی خود را با درس، بازی و رؤیاهای شیرین آینده سپری می‌کرد. مانند بسیاری از هم‌سن‌وسالانش، هر صبح با شوق یادگیری راهی مدرسه می‌شد تا آینده‌ای روشن برای خود بسازد.
صبح نهم اسفند ۱۴۰۴، محمد نیز در کنار همکلاسی‌ها و معلمانش در مدرسه حضور داشت؛ روزی که قرار بود همچون دیگر روزهای مدرسه با زنگ پایان کلاس به خانه بازگردد، اما حادثه‌ای تلخ همه آرزوهای او و ده‌ها کودک دیگر را ناتمام گذاشت. او در حمله به مدرسه شجره طیبه، همان جایی که بزرگ شده بود، آسمانی شد و نامش در شمار قربانیان دانش‌آموز این واقعه ماندگار شد.
امروز یاد محمد پیرزاده، تنها یاد یک دانش‌آموز نیست؛ یاد کودکی است که فرصت ادامه تحصیل، بازی، بزرگ شدن و ساختن آینده از او گرفته شد. نام محمد در کنار دیگر قربانیان مدرسه شجره طیبه، نمادی از معصومیت کودکان و مظلومیت دانش‌آموزانی است که در اوج پاکی و بی‌گناهی، آسمانی شدند. پیکر مطهر این دانش‌آموز در میناب به خاک سپرده شده و یاد و خاطره او همواره در دل خانواده، دوستان و مردم این شهر زنده خواهد ماند.
