سبحان احمدی طیفکانی، فرزند محمدرضا احمدی طیفکانی و مرضیه آشنا، دانش‌آموز قربانی ۹ ساله کلاس چهارم ابتدایی بود که در تهاجم ایالات متحدۀ آمریکا به مدرسه شجره طیبه، آسمانی شد و در میناب به خاک سپرده شد.
سبحان کودکی مهربان، خوش‌قلب و سرشار از حس انسان‌دوستی بود. او از همان سال‌های کودکی، رنج دیگران را با تمام وجود احساس می‌کرد و هرجا کودکی را نیازمند می‌دید، آرام و قرار نداشت. خانواده‌اش از روحیه متفاوت او می‌گویند؛ پسری که آرزو داشت روزی پزشک یا امدادگر شود تا بتواند جان انسان‌ها را نجات دهد و مرهمی بر درد دیگران باشد.
سبحان پس از شرکت در مانور امداد و نجات مدرسه، به عضویت هلال احمر دانش‌آموزی درآمد و با علاقه فراوان درباره کمک‌های اولیه و امدادرسانی یاد می‌گرفت. او بارها از مادرش خواسته بود اجازه دهد در کلاس‌های امدادگری شرکت کند تا بتواند در آینده به آسیب‌دیدگان کمک کند. همین روحیه ایثار و مسئولیت‌پذیری، او را در میان خانواده، معلمان و دوستانش به کودکی متفاوت تبدیل کرده بود.
روز حادثه، سبحان مانند همیشه همراه خواهرش حانیه راهی مدرسه شد. پدرش آخرین تصویر از فرزندانش را هرگز فراموش نمی‌کند؛ سبحان کیف خواهرش را به دست گرفته بود، دست دیگرش را دور گردن او انداخته و با لبخند به سمت مدرسه می‌رفت. پیش از ورود، برگشت تا نگاه پدرش را جست‌وجو کند و با لبخندی شیرین، آخرین خداحافظی را رقم بزند.
مادر سبحان از فرزندی می‌گوید که حتی دیدن ناراحتی دیگران اشکش را جاری می‌کرد. اگر همکلاسی‌اش خوراکی یا کفش مناسب نداشت، خودش از خواسته‌هایش می‌گذشت تا دوستش احساس کمبود نکند. او بارها با پول توجیبی خود برای دوستانش خوراکی خرید و آرزو داشت روزی با لباس امدادگری، جان انسان‌ها را نجات دهد.
