ملیحه نعیمی از معلمان دلسوز و پرتلاش پایه اول دبستان پسرانه شجره طیبه میناب بود که سال‌ها با عشق، صبوری و تعهد به آموزش کودکان این شهر پرداخت. او بانویی مؤمن، مهربان و خیرخواه بود که در کنار رسالت معلمی، همسری فداکار و مادری دلسوز نیز به شمار می‌رفت. خانم نعیمی صاحب سه فرزند به نام‌های پرنیا، آریا و آریانا بود و خانواده‌اش همواره از علاقه عمیق او به فرزندان و دانش‌آموزانش سخن گفته‌اند. او پس از سال‌ها تلاش، سرانجام به آرزوی خود یعنی معلم رسمی آموزش و پرورش شدن رسید و خدمت به کودکان را بزرگ‌ترین افتخار زندگی‌اش می‌دانست.
صبح نهم اسفند ۱۴۰۴، او مانند همیشه کلاس درس را با شور و امید آغاز کرد. در حالی که مشغول آموزش دانش‌آموزان پایه اول بود، مدرسه هدف حمله موشکی قرار گرفت. در آن لحظات بحرانی، به جای آنکه به فکر نجات خود باشد، کودکان کلاس را در آغوش گرفت و تلاش کرد از آنان محافظت کند. این معلم فداکار در کنار دانش‌آموزانش جان باخت و نامش به عنوان یکی از نمادهای ایثار و مسئولیت‌پذیری معلمان میناب در حافظه مردم ایران ماندگار شد.
پس از حادثه، همسرش در میان پیکرهای قربانیان، او را از روی حلقه ازدواجش شناسایی کرد؛ روایتی تلخ که به یکی از دردناک‌ترین صحنه‌های این فاجعه تبدیل شد. پدر خانم معلم نیز در دیدار با مسئولان، از روحیه خیرخواه، ایمان، عشق او به خانواده و آرزوی دیرینه‌اش برای رسیدن به مقام شهادت سخن گفت و رفتن دخترش را، با وجود داغ سنگین فراق، نعمتی الهی و مقامی دانست که نصیب هر انسانی نمی‌شود.
ملیحه نعیمی با زندگی سرشار از مهر، ایمان و خدمت، و با جان باختن در کنار دانش‌آموزانش، آخرین و ماندگارترین درس خود را به شاگردانش آموخت؛ درسی از ایثار، مسئولیت و فداکاری که نام او را برای همیشه در تاریخ مدرسه شجره طیبه و شهر میناب جاودانه ساخت.
