حانیه احمدی طیفکانی، دختری اهل میناب، دانش‌آموز قربانی مدرسه شجره طیبه بود. به گفته پدرش، آقای محمدرضا احمدی طیفکانی، حانیه دختری گاهی لجباز اما بسیار دلبسته به پدر و مادرش بود؛ چنان‌که هنگام نماز پدرش، روی شانه‌های او می‌نشست و تا پایان نماز همان‌جا می‌ماند. لهجه شیرین مینابی او، به‌ویژه در دوران پیش‌دبستانی، برای خانواده‌اش بسیار دلنشین بود و از او فیلم‌های کوتاهی می‌گرفتند که بعدها بار دیگری پیدا کردند.
روز شنبه، نهم اسفندماه ۱۴۰۴، حانیه طبق روال همیشگی توسط پدرش به مدرسه رسانده شد. آن صبح کمی بی‌قرار بود. اما برادرش سبحان با مهربانی او را همراهی کرد و کیف و وسایلش را برداشت. آخرین تصویری که پدرشان از آن دو به یاد دارد، لحظه‌ای است که دست در دست هم به‌سوی مدرسه می‌رفتند و پیش از ورود به مدرسه، برای خداحافظی برگشتند و به او نگاهی انداختند.
ساعاتی بعد بود که مدرسه هدف حمله قرار گرفت و ساختمان آن تخریب شد. حانیه و سبحان زیر آوار ماندند و از میان آوارهای مدرسه، به آسمان پر کشیدند. پیکر حانیه حدود ساعت یازده شب همان روز پیدا شد.
به پاس یاد او، در مرکز کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بروجن، نام ستاره «سها» به یاد حانیه احمدی طیفکانی نامگذاری شد؛ اقدامی نمادین برای پاسداشت خاطره این کودک جان‌باخته میناب.
