محمدطاها ملاحی، دانش‌آموز قربانی ۱۰ ساله کلاس چهارم دبستان شجره طیبه میناب، صبح نهم اسفند ۱۴۰۴ راهی مدرسه شد، اما در جریان حمله به این مدرسه جان خود را از دست داد. او فرزند آقای علی ملاحی و خانم طیبه کریمی، از طایفه بلوچ ملاحی و اهل بندر کلاهی بود. او پس از شناسایی، در زادگاهش به خاک سپرده شد. محمدطاها کودکی مهربان، پرنشاط و سرشار از آرزوهای کودکانه بود که فرصت ادامه زندگی از او گرفته شد.
پیکر این دانش‌آموز شهید تا ۳۰ روز پس از حادثه شناسایی نشد و خانواده‌اش روزهای سختی را در انتظار یافتن نشانی از فرزندشان سپری کردند. سرانجام پس از گذشت یک ماه، هویت او تأیید شد و انتظار تلخ پدر و مادرش پایان یافت. این روزهای طولانی، برای خانواده محمدطاها سرشار از امید، نگرانی و چشم‌انتظاری بود و خاطره آن هرگز از ذهن آنان پاک نخواهد شد.
پس از شناسایی، پدر و مادر محمدطاها کفش‌های به‌جامانده از فرزندشان را با خود به حرم مطهر امام رضا(ع) بردند؛ یادگاری کوچکی که در روزهای انتظار، تنها نشانه‌ای از فرزندشان بود. این سفر، روایت دلدادگی پدر و مادری بود که با یادگار کودکشان به زیارت رفتند و درد فراق را با توسل به امام مهربانی‌ها آرام کردند.
امروز نام محمدطاها ملاحی در کنار دیگر قربانیان دبستان شجره طیبه، یادآور مظلومیت کودکانی است که فرصت ادامه تحصیل، بازی و ساختن آینده را نیافتند. یاد این دانش‌آموز ۱۰ ساله و صبر خانواده‌اش، به‌ویژه روزهای طولانی انتظار برای شناسایی پیکرش، برای همیشه در حافظه مردم بندر کلاهی و میناب ماندگار خواهد ماند.
