محمدطاها ملاحی، دانش‌آموز قربانی ده‌ساله مدرسه شجره طیبه میناب، یکی دیگر از ده‌ها کودکی بود که در اوج مظلومیت جان باخت. کسی که قصه‌ها و رویاهایی برای زندگی‌اش داشت. او تمام شادی و رنگ خانه‌ای بود که حالا آن خانه در سکوت مانده است؛ سکوتی که خاطرات آن را پر می‌کند.

حالا از محمدطاها، اتاقی مانده که عطر کودکی را در خود حفظ کرده، کیفی که دیگر بر دوشش نمی‌نشیند و آرزوهایی که فرصت بزرگ شدن نیافتند. روایت زندگی او، تنها روایت یک کودک نیست؛ روایت داغ خانواده‌ای است که هر گوشه خانه، یاد و خاطره فرزندشان را زمزمه می‌کند.