علیرضا زارعی، دانش‌آموز قربانی ۹ ساله کلاس سوم ابتدایی، فرزند آقای احسان زارعی و خانم فاطمه زارعی بود که در حمله به مدرسه شجره طیبه میناب آسمانی شد. خانواده او اصالتاً اهل شهرستان بختگان استان فارس بودند و به دلیل مأموریت شغلی پدر، مدتی پیش از حادثه به میناب نقل مکان کرده بودند. علیرضا پس از تحصیل در نی‌ریز، کلاس دوم و سوم ابتدایی را در مدرسه شجره طیبه آغاز کرد؛ مدرسه‌ای که خانواده‌اش آن را به دلیل فضای مذهبی، آموزشی و دلسوزی معلمان انتخاب کرده بودند.
علیرضا کودکی آرام، باهوش و متین بود که برخلاف بسیاری از همسالانش، روحیه‌ای سنجیده و مسئولیت‌پذیر داشت. خانم زارعی، مادر علیرضا که خود نیز معلم است، از استعداد و ضریب هوشی بالای فرزندش سخن می‌گوید و تعریف می‌کند که علیرضا از سال‌ها قبل آرزو داشت روزی خلبان جت جنگی شود. او ساعت‌ها درباره هواپیماها مطالعه می‌کرد و آینده‌اش را در آسمان‌ها تصور می‌کرد. پدرش نیز نقل می‌کند که تنها یک ماه پیش پر کشیدنش، علیرضا در کنار مزار شهدای گمنام میناب، دقایقی در سکوت دعا کرد و آرزویی را در دلش نگه داشت؛ آرزویی که هیچ‌گاه آن را برای کسی بازگو نکرد.
صبح روز حادثه، آقای احسان زارعی با شنیدن صدای انفجار، از خانه‌ای که بر فراز شهر قرار داشت، دود برخاسته از محل مدرسه را دید و بی‌درنگ خود را به آنجا رساند. او ساعت‌ها در میان آوار و پیکرهای کودکان به دنبال فرزندش گشت، اما اثری از علیرضا نیافت. سرانجام با کمک خانواده و از روی نشانه‌های چهره، پیکر این دانش‌آموز شناسایی شد. پیکر مطهر علیرضا پس از تشییعی باشکوه به زادگاهش در استان فارس منتقل و در میان بدرقه مردم روستای جهان‌آباد به خاک سپرده شد.
یاد علیرضا زارعی، کودکی که رؤیای پرواز در آسمان را در سر داشت و با قلبی پاک و آینده‌ای روشن، در اوج معصومیت جان باخت، برای همیشه در دل خانواده، دوستان، همکلاسی‌ها و مردم میناب و فارس زنده خواهد ماند.
