علی سالاری، دانش‌آموز قربانی ۷ ساله کلاس اول ابتدایی دبستان شجره طیبه میناب، فرزند حسن سالاری و زهرا میردادی بود. او صبح ۹ اسفند ۱۴۰۴ در حمله موشکی آمریکا و رژیم صهیونیستی به دبستان شجره طیبه، به همراه مادرش، زهرا میردادی که از معلمان همان مدرسه بود و خواهرش محیا سالاری آسمانی شد. پیکر مطهر این دانش‌آموز در روستای سرنی به خاک سپرده شد.
علی کودکی مهربان، باادب و پرنشاط بود که تازه قدم در مسیر علم و دانش گذاشته بود. او در مدرسه‌ای درس می‌خواند که علاوه بر آموزش، بر تربیت دینی، اخلاق و انس با قرآن نیز تأکید داشت. پدر علی، حسن سالاری، روز حادثه در میناب حضور نداشت. هنگامی که از حمله به مدرسه باخبر شد، خود را با شتاب به محل رساند؛ اما آنچه در برابر چشمانش دید، دیگر شباهتی به یک مدرسه نداشت. او ساعت‌ها در میان آوار، خاک و دود، به دنبال همسر و دو فرزندش گشت.
در روایت دردناک او، یکی از تلخ‌ترین لحظات زمانی است که برای شناسایی پیکر فرزندش، کیسه‌ای با نام «علی سالاری» را به دستش دادند. وقتی آن را بلند کرد، متوجه شد بسیار سبک‌تر از آن است که تصور می‌کرد. با گشودن کیسه، تنها دست کوچکی را دید که با همان مدادرنگی‌های علی شناسایی شده بود؛ دستی که همیشه روی صورت پدر کشیده می‌شد و او را در آغوش می‌گرفت. او از کلاس پانزده نفره علی نیز یاد می‌کند؛ کلاسی که سیزده دانش‌آموز آن در این حمله قربانی شدند. او همچنین بارها تأکید کرده است که مدرسه شجره طیبه هیچ کاربری نظامی نداشت و تنها محل درس خواندن کودکانی بود که با کیف، کتاب و مدادرنگی راهی مدرسه شده بودند.
قربانی شدن علی، مادرش و خواهرش، خانواده سالاری را به یکی از خانواده‌های نمادین این جنایت تبدیل کرد؛ خانواده‌ای که در یک روز، سه عزیز خود را تقدیم کرد. یاد و نام علی سالاری، این دانش‌آموز معصوم کلاس اولی، همواره در حافظه مردم میناب و ایران زنده خواهد ماند.
