امیرمحمد باقری، دانش‌آموز قربانی ۱۱ ساله کلاس پنجم دبستان شجره طیبه میناب، فرزند آقای ابراهیم باقری و خانم زینب طاهری بود که در حمله به این مدرسه آسمانی شد. پیکر مطهر این دانش‌آموز در میناب به خاک سپرده شد. او کودکی پرانرژی، کنجکاو و علاقه‌مند به ساختن بود که آرزوهای بزرگی برای آینده در سر داشت و زندگی‌اش پیش از آنکه فرصت شکوفا شدن پیدا کند، ناتمام ماند.

امیرمحمد از همان سال‌های کودکی به ساخت کاردستی و وسایل دست‌ساز علاقه داشت. یکی از سرگرمی‌های همیشگی او ساختن موشک‌های کوچک با وسایل ساده بود. با همان شور و هیجان کودکانه می‌گفت: «وقتی بزرگ شدم، موشک می‌سازم تا با آن ترامپ را بزنم.» این جمله، برای اطرافیانش تنها یک آرزوی کودکانه بود؛ اما امروز، یادآور روحیه‌ای است که از کودکی، آرزوی دفاع از سرزمینش را در دل داشت.

نهم اسفند ۱۴۰۴، حمله به دبستان شجره طیبه، دفتر زندگی امیرمحمد را برای همیشه بست. او در کنار دیگر دانش‌آموزان این مدرسه، مظلومانه جان باخت. نام امیرمحمد در شمار قربانیان مظلوم میناب ثبت شد. یاد این دانش‌آموز، همچون دیگر قربانیان شجره طیبه، برای همیشه در حافظه مردم میناب و ایران زنده خواهد ماند؛ کودکی که رؤیای ساختن داشت، اما خود، قربانی ویرانی شد.