نرگس ذاکری از معلمان متعهد و دلسوز مدرسه شجره طیبه میناب بود که در روز نهم اسفند ۱۴۰۴، هنگام حمله به این مدرسه، تا آخرین لحظه در کنار دانش‌آموزانش ماند و جان خود را در راه حفاظت از آنان فدا کرد. او معلم پایه چهارم بود و با روحیه‌ای سرشار از ایمان، مسئولیت‌پذیری و عشق به تعلیم و تربیت، جایگاه ویژه‌ای در میان دانش‌آموزان و همکارانش داشت. پیکر این معلم فداکار در بهمنی به خاک سپرده شد.
نرگس ذاکری مادر دو دختر خردسال، فاطمه و زهرا بود. خانواده و نزدیکانش از او به عنوان بانویی مذهبی، مهربان و علاقه‌مند به فرهنگ ایثار یاد می‌کنند؛ معلمی که همواره تلاش می‌کرد ارزش‌های دینی و اخلاقی را در کنار آموزش، به دانش‌آموزان خود منتقل کند و آنان را با مفاهیم انسانی و اخلاقی آشنا سازد.
در لحظات سخت حادثه، زمانی که مدرسه هدف حمله قرار گرفت، او همچنان در کنار دانش‌آموزانش ماند و تلاش کرد از آنان مراقبت کند و با خانواده‌هایشان در ارتباط باشد. پس از حادثه، پیکر نرگس ذاکری در حالی پیدا شد که کودکی را در آغوش گرفته بود؛ تصویری ماندگار از معلمی که حتی در واپسین لحظات، مسئولیت و محبت خود نسبت به دانش‌آموزانش را فراموش نکرد.
نام نرگس ذاکری امروز به عنوان نمادی از فداکاری معلمان مدرسه شجره طیبه میناب در یادها مانده است. زندگی او روایت معلمی است که آموزش را تنها انتقال دانش نمی‌دانست، بلکه آن را عهدی برای مراقبت، همراهی و ساختن آینده کودکان می‌دید؛ عهدی که تا آخرین لحظه به آن وفادار ماند.
