معین زینلی، فرزند مصطفی زینلی و عالمه خواجه‌دادی، دانش‌آموز قربانی ۸ ساله کلاس دوم ابتدایی بود که در حمله به مدرسه، در کنار هم‌کلاسی‌هایش آسمانی شد. پیکر مطهر او در میناب به خاک سپرده شد.
روزهای پس از حادثه، برای خانواده معین روزهایی سرشار از انتظار و بی‌خبری بود. پیکر این دانش‌آموز قربانی سه روز پس از حمله پیدا شد. پدرش، مصطفی زینلی، بعدها روایت کرد که فرزندش را از بند کفش‌هایش شناسایی کرده است؛ لحظه‌ای که برای همیشه در خاطر خانواده و نزدیکانش باقی ماند.
معین کودکی پرشور و باانگیزه بود. از او ویدئویی به یادگار مانده که با شور کودکانه رجز می‌خواند؛ تصویری که این روزها بارها دست‌به‌دست شد و برای بسیاری، نمادی از روحیه استوار و مظلومیت کودکان میناب شد.
یکی دیگر از یادگارهای معین، کوله‌پشتی مدرسه‌اش بود. با رضایت خانواده، کوله‌پشتی او به همراه کوله‌پشتی یکی دیگر از دانش‌آموزان قربانی، برای نمایش در مسیر «کاروان روایت شکست ۲۰ ساله» به سازمان ملل و موزه آن ارسال شد تا به‌عنوان نمادی از مظلومیت کودکان قربانی جنگ، روایت این فاجعه را به گوش جهانیان برساند.
نام معین زینلی امروز در کنار دیگر قربانیان دانش‌آموز میناب، یادآور کودکی است که دفتر، مداد و کوله‌پشتی‌اش، به جای آنکه نشانه روزهای درس و بازی باشد، به سندی ماندگار از مظلومیت کودکان و ثبت بخشی از تاریخ این سرزمین تبدیل شد.
