محمد لقمانی آبدان، دانش‌آموز قربانی ۱۰ ساله کلاس چهارم دبستان شجره طیبه میناب، صبح نهم اسفند ۱۴۰۴ مانند همیشه راهی مدرسه شد، اما در حمله به این مدرسه مظلومانه جان باخت. او فرزند مصطفی لقمانی آبدان و سمیه اقتداری بود و پس از تشییع، در زادگاهش رودان به خاک سپرده شد. محمد کودکی آرام، مهربان و علاقه‌مند به قرآن بود و بیشتر اوقات فراغتش را در مسجد و کنار دوستانش سپری می‌کرد.
مادر محمد می‌گوید او همیشه یک قرآن جیبی همراه خود داشت و آن را به مدرسه می‌برد تا دوستانش نیز از آن استفاده کنند. شب پیش از حادثه نیز از مادرش خواسته بود ترجمه سوره الرحمن را برای او و خواهرش بخواند و درباره بهشت و زندگی پس از مرگ پرسش می‌کرد؛ گفت‌وگویی که پس از حادثه، برای خانواده معنایی دیگر پیدا کرد.
محمد همچنین عاشق فوتبال و از هواداران پرشور تیم استقلال بود. پیراهن آبی استقلال را با علاقه می‌پوشید، مسابقات این تیم را دنبال می‌کرد و آرزو داشت روزی به موفقیت‌های بزرگی برسد و نامی نیک از خود به جا بگذارد.
صبح حادثه، در حالی که خانواده برای بردن او به مدرسه راهی شده بودند، انفجار همه چیز را تغییر داد. پس از چهار روز جست‌وجوی بی‌وقفه، پیکر محمد شناسایی شد. امروز یاد و نام محمد لقمانی آبدان، در کنار دیگر قربانیان دبستان شجره طیبه، یادآور کودکانی است که فرصت ادامه زندگی و رسیدن به آرزوهایشان را از دست دادند.
