سهیل چملی‌پور سرکمی، فرزند عباس چملی‌پور سرکمی و زهرا منزه، دانش‌آموز قربانی ۸ ساله کلاس دوم ابتدایی بود. کودکی پرانرژی، مهربان و علاقه‌مند به فوتبال که روزهای کودکی‌اش را در کنار خانواده و با شوق حضور در مدرسه سپری می‌کرد.
صبح نهم اسفند ۱۴۰۴، سهیل مانند همیشه با بدرقه مادر راهی مدرسه شجره طیبه شد؛ اما ساعاتی بعد، حمله به مدرسه، زندگی او را ناتمام گذاشت و خانواده‌اش را در اندوهی همیشگی فرو برد.
مادر سهیل، خانم زهرا منزه، که در آن زمان به‌عنوان کارشناس مامایی مشغول خدمت بود، با شنیدن صدای انفجار بی‌درنگ خود را به مدرسه رساند. او بعدها روایت کرد که در میان آوار، تنها به دنبال نشانی از فرزندش می‌گشت و لحظه‌ای امیدش را از دست نداد. روزها جست‌وجو ادامه یافت تا سرانجام با شناسایی پیکر سهیل، خانواده توانستند برای آخرین بار با عزیزشان وداع کنند.
پدر سهیل، آقای عباس چملی‌پور سرکمی، نیز در روزهای سخت پس از حادثه، همراه خانواده چشم‌انتظار یافتن نشانی از فرزندش بود و سرانجام با شناسایی پیکر سهیل، او را تا خانه ابدی بدرقه کرد.
پیکر مطهر سهیل چملی‌پور سرکمی در گلزار شهدای حلوایی ۲ به خاک سپرده شد و نام او در کنار دیگر قربانیان دانش‌آموز میناب، به‌عنوان نمادی از مظلومیت کودکان این سرزمین، برای همیشه ماندگار شد.
