سارا شایسته، دانش‌آموز قربانی کلاس اولی مدرسه شجره طیبه، دختر آقای مسلم شایسته و خانم راضیه مرادی بود. او 6 سال داشت؛ هرچند به دلیل قد بلندش، بسیاری او را دانش‌آموز کلاس سوم یا چهارم تصور می‌کردند. به گفتهٔ مادرش، خانم راضیه مرادی، سارا هنوز الفبا را کامل نیاموخته بود. او دختری بود که دوست داشت در کارهای خانه، به‌ویژه آشپزی، به مادرش کمک کند و با ذوق می‌گفت: «من دیگه بزرگ شدم و می‌تونم کمکت کنم.»
روز نهم اسفندماه ۱۴۰۴، مدرسه شجره طیبه میناب، جایی که سارا در آن تحصیل می‌کرد، هدف حمله موشکی قرار گرفت. در این حادثه، سارا جان باخت، اما برادرش، محمدحسین از حادثه جان سالم به در برد.
مادر سارا، خانم راضیه مرادی، در پیامی که پس از این حادثه منتشر کرد، از دلتنگی برای دخترش، از خاطرهٔ قد کشیدنش، و از حسرت آرزوها و شوق کودکی‌ای که ناتمام ماند، نوشت و او را به خداوند سپرد.
داستان سارا شایسته همچنین در یکی از قسمت‌های یک مستند پنج‌قسمتی دربارهٔ کودکان جان‌باختهٔ مدرسه میناب، به کارگردانی عباس لاجوردی طوسی، روایت شده است؛ مستندی که با نگاهی انسانی و صمیمی، تصاویری از وسایل شخصی سارا و خاطرات برادرش از او را در خود جای داده است.
