زهرا بهرامی، دانش‌آموز قربانی کلاس دومی دبستان مدرسه شجره طیبه میناب، دختر آقای اسحاق بهرامی و خانم عفت دولابی بود. خواهر بزرگترش زینب بهرامی، دانش‌آموز کلاس ششم همان مدرسه بود که آنها در آن حادثه، با هم به آسمان پرکشیدند.
به گفتهٔ پدرشام صبح روز حادثه، مانند هر روز، او خودش دخترانش را به مدرسه رساند. در طول مسیر، طبق عادت روزانه‌شان، بچه‌ها آیاتی از قرآن را که حفظ کرده بودند برایش می‌خواندند؛ آن روز زهرا سورهٔ «تکاثر» را برای پدرش خواند.
حدود ساعت ۱۱، همسر آقای بهرامی از مدرسه تماس گرفت که برای بردن بچه‌ها بروند. در همان دقایق، مدرسه هدف سه موشک قرار گرفت. پدر زهرا از نخستین کسانی بود که خود را به محل حادثه رساند و در میان آوار، همراه دیگر اولیا برای یافتن فرزندانش تلاش کرد.
پیکر زینب، خواهر زهرا، در ساعات نخست شناسایی شد. اما پیکر زهرا تا صبح روز بعد، حدود ساعت ۷:۳۰، پیدا نشد. پدرش، پس از بررسی بیش از ۱۵۰ پیکر در بیمارستان، سرانجام زهرا را یافت؛ کیف و وسایل مدرسه‌اش، از جمله دفتر ریاضی، در کنار پیکرش قرار داشت. بر خلاف بسیاری از کودکان دیگر، پیکر زهرا تقریباً سالم بود.
زهرا و خواهرش زینب، در بخش رودخانه رودان، در روستای خودروگان، تشییع و در کنار هم به خاک سپرده شدند.
