حیدر صالحی کهنشوئیه، فرزند حنظله صالحی کهنشوئیه و مریم غلامی سکل، دانش‌آموز قربانی ۷ ساله کلاس دوم ابتدایی بود که در حمله به مدرسه، همراه با همکلاسی‌هایش آسمانی شد. پیکر مطهر او در رودان و میناب به خاک سپرده شد. حیدر دو مزار دارد ،بالا تنه حیدر در زادگاه پدرش رودان به خاک سپرده شده و پایین تنه این دانش‌آموز والامقام بعد از سی ویک روز پس از تشیع اول در گلزار شهدای مدرسه شجره طیبه میناب به خاک سپرده شده است.
حیدر کودکی معصوم، پرانرژی و دوست‌داشتنی بود که با آرزوهای کودکانه هر روز راهی مدرسه می‌شد. اما آن روز تلخ، دفتر زندگی کوتاه او ناتمام ماند و نامش در کنار دیگر قربانیان دانش‌آموز میناب جاودانه شد.
پس از پر کشیدن حیدر، داغ فراق او برای خانواده، به‌ویژه پدرش، بسیار سنگین بود. روایت شده است که او شب‌های بسیاری را در کنار مزار فرزندش سپری می‌کند؛ در سکوت گلزار شهدا کنار مزار حیدر می‌نشیند، با او نجوا می‌کند و آرامش دل شکسته‌اش را در جوار یادگار عزیزش می‌جوید. این تصویر، روایتگر پیوند عمیق و ناگسستنی میان پدری داغدار و فرزندی است که هرگز از یاد او نخواهد رفت.
مادرش، مریم غلامی سکل، نیز همچون دیگر مادران، داغی همیشگی را بر دل دارد؛ داغ کودکی که قرار بود سال‌های بسیاری در کنار خانواده‌اش زندگی کند، اما تقدیر، مسیر دیگری برای او رقم زد.
نام حیدر صالحی کهنشوئیه امروز در کنار دیگر قربانیان مدرسه میناب، یادآور مظلومیت کودکانی است که نیمکت‌های کلاس را ناتمام گذاشتند و با معصومیت خود، بخشی از تاریخ این سرزمین را برای همیشه ماندگار کردند.
