حنانه مهدی‌خواه، دانش‌آموز ۷ ساله، فرزند موسی مهدی‌خواه و زهرا جباری، در جریان حمله به مدرسه شجره طیبه میناب برای همیشه از دنیا رفت و در میناب به خاک سپرده شد. روایت او با دیگر دانش‌آموزان این حادثه تفاوتی تلخ دارد؛ بر پیکر حنانه اثری از جراحت یا سوختگی دیده نمی‌شد و خانواده‌اش احتمال می‌دهند قلب کوچک او، تاب هراس و موج سنگین انفجار را نیاورده و از شدت شوک و ترس از تپش ایستاده باشد.
مادر حنانه می‌گوید هنگام دیدن پیکر دخترش، نه زخمی بر بدنش بود و نه نشانی از سوختگی؛ تنها لکه‌ای کوچک، به اندازه یک عدس، بر گونه‌اش دیده می‌شد. همین تصویر، روایت جان باختن این دختر هفت‌ساله را به یکی از جان‌سوزترین روایت‌های حادثه مدرسه میناب تبدیل کرده است.
ریحانه، خواهر بزرگ‌تر حنانه که خود در این حمله مجروح شده بود، در تمام لحظات پس از انفجار تنها به دنبال خواهر کوچکش می‌گشت. او در بیمارستان نیز نخستین سؤالش از پدر این بود: «خواهرم را پیدا کردی؟» اما پاسخ این سؤال، اشک‌های پدر بود. روز بعد، خانواده از شهادت حنانه باخبر شدند.
نام حنانه مهدی‌خواه امروز در کنار دیگر دانش‌آموزان مدرسه شجره طیبه میناب ماندگار شده است. کیف مدرسه او نیز بعدها به نمادی از دانش‌آموزان قربانی میناب تبدیل شد؛ یادگاری از دختری که نه با زخم‌های جسم، بلکه با هراس جنگ، برای همیشه از تپش ایستاد.
