حلما قاسمی، دانش‌آموز ۹ ساله کلاس چهارم، فرزند ابوذر قاسمی و مژگان ناقوس بود؛ دختری که همراه برادرش امیرمحمد در مدرسه شجره طیبه میناب درس می‌خواند و جدایی از او را تاب نمی‌آورد.
روز حادثه، پس از اعلام تعطیلی مدرسه، یکی از همسایه‌ها برای بردن حلما آمده بود، اما او حاضر نشد بدون برادرش مدرسه را ترک کند و گفت منتظر امیرمحمد می‌ماند، و دقایقی بعد این دو خواهر و برادر باهم قربانی حمله موشکی آمریکا و اسرائیل شدند.
حلما تنها ۹ سال فرصت زندگی داشت؛ کودکی که هنوز دفتر آرزوهایش پر از صفحه‌های نانوشته بود. اما نام او، در کنار نام برادرش امیرمحمد، به یادگار ماند؛ دو خواهری و برادری که با هم راهی مدرسه شدند، با هم ماندند و با هم به آسمان پر کشیدند.
