بنیامین جنگجو، دانش‌آموز قربانی ۸ ساله کلاس سوم دبستان شجره طیبه میناب، فرزند آقای شهرام جنگجو و خانم لیلا قویدل بود. او همچون دیگر کودکان هم‌سن‌وسالش با دنیایی از آرزوهای کودکانه، هر روز با شوق آموختن راهی مدرسه می‌شد. کودکی که قرار بود روزهایش با درس، بازی، خنده و ساختن آینده سپری شود، اما حادثه‌ای تلخ مسیر زندگی او و خانواده‌اش را برای همیشه تغییر داد.

صبح نهم اسفند ۱۴۰۴، بنیامین در مدرسه شجره طیبه حضور داشت که در جریان حمله به این مدرسه به آسمان پر کشید. رفتن او، تنها داغی برای خانواده‌اش نبود، بلکه اندوهی مشترک برای مردم میناب و همه کسانی شد که قلبشان با رنج کودکان بی‌گناه به درد آمد. پیکر مطهر بنیامین در میناب به خاک سپرده شد و نامش در کنار دیگر قربانیان مدرسه شجره طیبه ماندگار شد.

پس از جان باختن بنیامین، مادرش لیلا قویدل به نمایندگی از مادران داغدار میناب، روایت اندوه خود را در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو بیان کرد. او از لحظه‌ای گفت که برای بردن فرزندش به مدرسه رفت، اما به جای دیدن لبخند بنیامین، با ویرانی مدرسه روبه‌رو شد. سخنان او بازتابی از رنج مادرانی بود که فرزندان خود را از دست داده‌اند و یادآور این حقیقت که در پس هر نام، زندگی کوتاه اما ارزشمند کودکی نهفته است که آینده‌ای روشن در انتظارش بود. امروز نام بنیامین جنگجو، در کنار خاطره لبخندهای کودکانه‌اش، برای همیشه در یاد خانواده، مردم میناب و همه کسانی که روایت او را شنیده‌اند، زنده خواهد ماند.