امیر قاسم‌زائی، دانش‌آموز قربانی ۸ ساله کلاس دوم ابتدایی دبستان شجره طیبه میناب، فرزند نجیب‌الله قاسم‌زائی و لیلا درازهی بود. پیکر این دانش‌آموز در استان سیستان و بلوچستان به خاک سپرده شد؛ سرزمینی که مردمش نیز همچون مردم میناب، در سوگ این کودک مظلوم عزادار شدند.
امیر کودکی مهربان، علاقه‌مند به درس و مدرسه بود و به گفته پدرش، همیشه با شوق از کلاس، معلمان و دوستانش صحبت می‌کرد. نجیب‌الله قاسم‌زائی روایت می‌کند که هرگاه از آینده از امیر سؤال می‌کردند، او آرزو داشت فردی مفید برای کشورش باشد و می‌گفت دوست دارد روزی سرباز ایران شود. همین آرزوهای کودکانه، امروز به یادگار ارزشمندی از زندگی کوتاه او تبدیل شده است.
پس از فاجعۀ میناب، پدر و مادر امیر روزهای سختی را پشت سر گذاشتند. پدر امیر می‌گوید هنوز با دیدن وسایل مدرسه و یادگارهای فرزندش، باور اینکه دیگر امیر در کنارشان نیست برایشان دشوار است. او از محبت و همدردی مردم سراسر کشور نیز به‌عنوان مرهمی بر دل خانواده یاد کرده و آن را نشانه همدلی ملت ایران در غم از دست دادن کودکان این سرزمین دانسته است.
پیکر مطهر امیر قاسم‌زائی با حضور گسترده مردم تشییع و در زادگاهش در سیستان و بلوچستان به خاک سپرده شد. همچنین در آیین‌های گرامی‌داشت دانش‌آموزان قربانی مدرسه شجره طیبه، یاد و نام این دانش‌آموز در کنار دیگر قربانیان این مدرسه گرامی داشته شد؛ یادبودی که نشان می‌دهد نام امیر، همچنان در حافظه مردم و سرزمینش زنده مانده است.
