امیرعلی جداوی، فرزند اسماعیل جداوی و فاطمه زارعی، دانش‌آموز قربانی هشت‌ساله کلاس دوم دبستان بود؛ کودکی که روزهای شیرین کودکی‌اش را در کنار خانواده، دوستان و هم‌کلاسی‌هایش سپری می‌کرد و آینده‌ای پر از آرزو پیش روی خود داشت. او در حمله به مدرسه شجره طیبه میناب، مظلومانه جان باخت. پیکر پاکش در میناب، زادگاه خاطره‌های کودکی‌اش، به خاک سپرده شد.

امیرعلی، همچون بسیاری از هم‌سن‌وسالانش، هر صبح با کوله‌ای پر از امید راهی مدرسه می‌شد؛ جایی که قرار بود محل آموختن، دوستی و ساختن آینده باشد. پشت نیمکت کلاس دوم، رؤیاهای کوچکی در دل داشت؛ رؤیاهایی که قرار بود سال‌به‌سال بزرگ‌تر شوند، اما فرصت ادامه پیدا نکردند و دفتر زندگی‌اش خیلی زود بسته شد.

نام امیرعلی امروز در کنار دیگر قربانیان دانش‌آموز میناب، یادآور مظلومیت کودکانی است که هیچ جرم و گناهی در این دنیا نداشتند. هرچند از زندگی کوتاه او روایت‌های بسیاری در دست نیست، اما همین نام، سن و جای خالی‌اش، برای نشان دادن عمق این فاجعه کافی است. او نیز یکی از کودکانی بود که می‌توانست آینده‌ساز این سرزمین باشد، اما پیش از آنکه فرصت شکوفایی پیدا کند، به آسمان پر کشید.

یاد و نام امیرعلی جداوی، این دانش‌آموز معصوم کلاس دومی، برای همیشه در خاطره مردم میناب و در دفتر پرافتخار این سرزمین زنده خواهد ماند.