امیرعلی بوستانی، فرزند محسن بوستانی و مریم اشرافی، دانش‌آموز قربانی ۱۰ ساله کلاس چهارم ابتدایی بود که در حمله ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی به دبستان شجره طیبه میناب آسمانی شد. پیکر مطهر این دانش‌آموز در شهرستان نورآباد ممسنی به خاک سپرده شده است.
امیرعلی به همراه برادر کوچکترش، امیرمحمد بوستانی، از قربانیان دانش‌آموز دبستان شجره طیبه بود. این دو برادر در خانواده‌ای مذهبی و اهل قرآن پرورش یافتند و از کودکی با عشق به اهل‌بیت (ع)، نماز، قرآن و مراسم عزاداری امام حسین (ع) انس داشتند. امیرعلی حافظ قرآن بود، در مراسم محرم با شوق در هیئت‌های زنجیرزنی حضور پیدا می‌کرد. او همچنین به فوتبال علاقه فراوانی داشت و مربیانش آینده‌ای روشن برای او پیش‌بینی می‌کردند.
پدر امیرمحمد و امیرعلی در روایت خود از روز حادثه، مدرسه شجره طیبه را به صحرای کربلا تشبیه می‌کند و می‌گوید: «آن روز، کربلا را با چشمان خودم دیدم.» او تعریف می‌کند که پس از شنیدن صدای انفجار، خود را به مدرسه رساند و با دستان خالی همراه دیگر خانواده‌ها مشغول آواربرداری شد. در همان لحظات، پیکر برادر کوچک‌تر امیرعلی را پیدا کرد، اما از امیرعلی هیچ نشانی نبود و جست‌وجو تا چهار روز ادامه یافت.
سرانجام، پیکر امیرعلی در سردخانه پیدا شد؛ اما شدت انفجار به حدی بود که پدر تنها از روی دو انگشت پای روی هم قرار گرفته و ناخن‌هایی که شب قبل کوتاه کرده بود توانست فرزندش را شناسایی کند. او می‌گوید هیچ پدر و مادری نباید چنین صحنه‌ای را تجربه کند و برای آنکه همسرش با این تصاویر جان‌سوز روبه‌رو نشود، اجازه نداد او برای شناسایی پیکر فرزندشان به سردخانه برود.
پدر آنها همچنین تأکید می‌کند که مدرسه شجره طیبه یک مرکز کاملاً آموزشی بود و هیچ فعالیت نظامی در آن وجود نداشت. به گفته او، دانش‌آموزان این مدرسه از خانواده‌های مختلف و عادی بودند و شایعات مطرح‌شده درباره نظامی بودن این مجموعه، هیچ پایه و اساسی نداشت.
امیرعلی بوستانی، کودکی باایمان، ورزشکار، قرآن‌دوست و آینده‌نگر بود که آرزوهای بزرگی در سر داشت، اما پیش از آنکه فرصت شکوفایی استعدادهایش را پیدا کند، در کنار برادرش مظلومانه جان باخت. امروز نام او در کنار دیگر قربانیان دبستان شجره طیبه، یادآور معصومیت کودکانی است که در فضای امن مدرسه، هدف تهاجم قرار گرفتند و یاد و خاطره‌شان برای همیشه در دل مردم ایران زنده خواهد ماند.
