روایت خواهر امیرعلی کمالی، از دانش‌آموزان قربانی مدرسه شجره طیبه میناب، تصویری از روزهای تلخی را بازگو می‌کند که خانواده او پس از این حادثه پشت سر گذاشتند. او از خاطرات برادرش، لحظات انتظار و اندوه خانواده و تأثیر عمیق این اتفاق بر زندگی نزدیکانش سخن می‌گوید؛ روایتی که بخشی از درد مشترک بسیاری از خانواده‌های درگیر این حادثه است.

این روایت، تنها بازگویی یک خاطره شخصی نیست؛ بلکه گوشه‌ای از رنج خانواده‌هایی را به تصویر می‌کشد که فرزند خود را در حمله به مدرسه شجره طیبه از دست دادند. روایت خواهر امیرعلی، یاد و خاطره این دانش‌آموز قربانی را زنده نگه می‌دارد و نشان می‌دهد که آثار چنین حوادثی، سال‌ها در زندگی خانواده‌ها و مردم باقی خواهد ماند.