ویدیویی از میکائیل میردورقی، دانش‌آموز مدرسه شجره طیبه میناب، لحظه‌ای از دنیای کودکانه و سرشار از محبت او را به تصویر می‌کشد؛ جایی که با صدایی ساده و صمیمی، شعری درباره پدر می‌خواند: «پدر یعنی گرمی یک خانه». واژه‌های کودکانه او از رابطه‌ای عمیق میان یک فرزند و پدرش حکایت دارد؛ از پسری که حضور پدر را تکیه‌گاهی امن و نشانه‌ای از آرامش خانواده می‌دانست. این تصاویر، امروز به یکی از خاطرات ارزشمند خانواده‌اش از روزهایی تبدیل شده که لبخند، امید و رویاهای کودکی در زندگی او جریان داشت.

میکائیل با همان نگاه پاک کودکانه، معنای محبت، خانواده و دلبستگی را روایت می‌کرد. شعری که برای پدر خواند، حالا یادآور پیوندی است که فراتر از زمان در ذهن نزدیکانش باقی مانده است؛ تصویری از کودکی که با عشق به خانواده، مدرسه و آینده قدم در مسیر زندگی گذاشته بود. میکائیل یکی از قربانیان حادثه مدرسه شجره طیبه میناب بود؛ اما صدا، خاطرات و لحظه‌های ساده و شیرین زندگی‌اش همچنان برای خانواده و دوستدارانش زنده مانده است.