بعضی قبرها دوباره باز شدند؛ نه برای آنکه خانواده‌ها بخواهند، بلکه برای آنکه تکه‌هایی از پیکر قربانیان میناب که پس از مدت‌ها تفحص پیدا شده بود، به خاک سپرده شود. دوباره همان خیابان‌ها، همان جمعیت عزادار و همان چهره‌های خسته و داغدار؛ انگار زمان به روزهای نخست برگشته بود و خانواده‌ها مجبور بودند یک بار دیگر با عزیزانشان وداع کنند.

این بار، غمی که تصور می‌شد در خاک آرام گرفته، دوباره تازه شد. تشییع دوباره، برای خانواده‌ها فقط یک مراسم نبود؛ بازگشت دوباره به خاطرات روز حادثه و باز شدن زخمی بود که هنوز فرصت التیام پیدا نکرده بود. قبرهایی که دوباره گشوده شدند و پیکرهایی که دوباره به خاک سپرده شدند، روایت داغی هستند که حتی گذشت ماه‌ها هم نتوانست آن را از دل خانواده‌های میناب دور کند.