در مدرسه شجره طیبه میناب، معلمانی حضور داشتند که تنها به آموزش درس‌های کتاب بسنده نمی‌کردند؛ آن‌ها با قرآن کریم مأنوس بودند و آموزه‌های آن را در کنار علم و دانایی به دانش‌آموزان منتقل می‌کردند. معلمانی که کلام وحی را در خاطر داشتند و تلاش می‌کردند در دل و جان دانش‌آموزانشان نیز بذر ایمان، اخلاق و مهربانی بکارند.
برای دانش‌آموزان این مدرسه، معلم فقط کسی نبود که پای تخته درس بدهد؛ او همراهی بود که از دانستن، خوب زیستن و مسیر بندگی می‌گفت. حضور معلمان حافظ قرآن کریم، بخشی از هویت فرهنگی و معنوی مدرسه شجره طیبه بود؛ مدرسه‌ای که در کنار آموزش، به پرورش روح و اندیشه دانش‌آموزان نیز توجه داشت.
