شجره طیبه میناب، مدرسه‌ای بود مثل هزاران مدرسه دیگر؛ جایی که هر صبح صدای دانش‌آموزان در راهروهایش می‌پیچید، کلاس‌ها با حضور بچه‌ها جان می‌گرفت و معلم‌ها درس می‌دادند تا دانش‌آموزان برای آینده‌ای که پیش رو داشتند آماده شوند. برای دانش‌آموزان این مدرسه، شجره طیبه فقط یک ساختمان نبود؛ بخشی از روزهای کودکی، دوستی‌ها، درس‌ها و خاطراتشان بود.
اما یک روز، نام این مدرسه از محدوده میناب فراتر رفت و به یکی از نام‌های شناخته‌شده در روایت این حادثه تبدیل شد. مدرسه‌ای که نامش با دانش‌آموزان، معلمان و خانواده‌هایی گره خورد که زندگی‌شان برای همیشه تغییر کرد. امروز وقتی نام شجره طیبه میناب گفته می‌شود، دیگر فقط یک آدرس یا نام یک ساختمان نیست؛ پشت این نام، چهره‌ها و داستان‌های انسان‌هایی قرار دارند که هرکدام بخشی از زندگی این مدرسه بودند.
