مادر «زینب مکی‌زاده»، از دانش‌آموزان مدرسه شجره طیبه میناب، در روایتی از دخترش، از ویژگی‌های اخلاقی، روحیات و خاطراتی می‌گوید که از زینب در ذهن و قلب خانواده به یادگار مانده است؛ از دختری که برای خانواده‌اش سرشار از مهربانی، حیا و محبت بود و حضورش بخشی از زندگی روزمره آنان را شکل می‌داد.

زینب صبح ۹ اسفند ۱۴۰۴، در مدرسه شجره طیبه میناب، در جریان حمله‌ای که با موشک تاماهاوک انجام شد، جان خود را از دست داد. حالا مادرش از دخترش می‌گوید؛ از کودکی که دیگر در خانه حضور ندارد، اما خاطرات و ویژگی‌هایش همچنان در میان اعضای خانواده زنده است.

این روایت، بازگویی خاطرات مادری است که از روزهای زندگی زینب می‌گوید؛ از دختری که رفتنش، جای خالی بزرگی در خانه به جا گذاشت.