خانوادههای قربانیان میناب به قم آمدند؛ اما این بار، بدون فرزندانی که باید کنارشان میبودند. در راهآهن، مردم برای استقبال از خانوادهها جمع شده بودند؛ استقبالی که در کنار گرمی و محبت مردم، جای خالی کودکان را بیشتر به چشم میآورد. کودکانی که شاید قرار بود روزی همراه خانواده به چنین سفری بیایند، اما حالا تنها عکس و خاطرهشان همراه پدر و مادرهاست.
این سفر، یک قرار ناتمام بود؛ خانوادهها آمده بودند، اما فرزندانشان نه. در میان جمعیتی که برای استقبال ایستاده بودند، هر نگاه و هر سلام، یادآور جای خالی کودکانی بود که دیگر نمیتوانستند کنار خانواده قدم بردارند. خانوادههای میناب آمدند و مردم به استقبالشان رفتند؛ اما در دل این دیدار، داغی بود که هیچ استقبالی نمیتوانست آن را از بین ببرد.
