وقتی یک کودک از روزی حرف می‌زند که باید پشت نیمکت درس می‌نشست، اما ناگهان خود را میان دود، آوار و از دست دادن همکلاسی‌هایش می‌بیند، هر جمله‌اش سنگینی یک خاطره فراموش‌نشدنی را با خود دارد. روایت این دانش‌آموز مجروح، تصویری از رنج و آسیبی است که حادثه مدرسه شجره طیبه میناب بر ذهن و زندگی بازماندگان بر جای گذاشته؛ روایتی که از زبان یک کودک، تأثیر عمیق جنگ و خشونت بر نسل آینده را بازگو می‌کند.

ویدیوی پیش‌رو، بخشی از سخنان این دانش‌آموز بازمانده است؛ روایت کسی که آن روز را با چشم خود دیده و هنوز بار خاطراتش را بر دوش می‌کشد. گاهی شنیدن روایت یک کودک، بیش از هر گزارش و آماری، عمق یک فاجعه انسانی را آشکار می‌کند.