ماکان نصیری، دانش‌آموز کلاس اولی مدرسه شجره طیبه میناب، یکی از قربانیان حادثه‌ای بود که زندگی بسیاری از خانواده‌ها را دگرگون کرد. با وجود ماه‌ها جستوجو و عملیات تفحص، هیچ نشانی از پیکر او پیدا نشد و تنها یک لنگه کفش و بخشی از لباسش از میان آوار به دست آمد. همین یادگارهای کوچک، برای خانواده‌اش به آخرین نشانه‌های ملموس از حضور فرزندشان تبدیل شده‌اند.
داستان ماکان، روایت چشم‌انتظاری و دلتنگی خانواده‌ای است که هنوز جای خالی فرزندشان را در تمام لحظه‌های زندگی احساس می‌کنند. نبود صدای خنده، قدم‌های کودکانه و حضور همیشگی او، سکوتی عمیق در خانه بر جای گذاشته است. یاد ماکان، به‌عنوان تنها دانش‌آموز مفقودالاثر مدرسه شجره طیبه، همچنان در قلب خانواده، دوستان و مردم زنده است و نام او با انتظار و امید گره خورده است.
