محمد شهدوستی‌پور، دانش‌آموز قربانی مدرسه شجره طیبه میناب؛ کودکی که به گفته پدر و مادرش، ویژگی‌ها و روحیه‌ای متفاوت و دوست‌داشتنی داشت. آنها از شخصیت و رفتار محمد می‌گویند و از خاطراتی که از او در ذهنشان مانده است؛ از جمله آخرین شبی که فرزندشان در کنار آنها بود، بی‌آنکه بدانند قرار است آخرین شب زندگی او باشد.

برای پدر و مادر، محمد هنوز همان فرزندی است که با حضورش خانه را معنا می‌کرد. حالا روایت آنها فرصتی است برای شناختن کودکی که پشت یک نام در میان قربانیان میناب قرار دارد؛ کودکی با دنیایی از خاطره، محبت و آرزو که برای خانواده‌اش همیشه زنده خواهد ماند.