در این روایت، درباره هدف قرار گرفتن دانش‌آموزان مدرسه شجره طیبه میناب صحبت می‌شود؛ کودکانی که در محیط مدرسه حضور داشتند و انتظار می‌رفت در فضایی امن، مشغول درس و زندگی روزمره خود باشند. تصاویر، روایت‌ها و شهادت شاهدان، بخش‌هایی از آنچه در آن روز بر مدرسه و کودکان گذشت را پیش چشم مخاطب می‌گذارد.

وقتی پای کودکان به میان می‌آید، دیگر نمی‌توان ماجرا را صرفاً در قالب یک خبر یا یک حادثه دید. مدرسه جای جنگ نیست و دانش‌آموز، هدف جنگ نیست. این روایت تلاش می‌کند آنچه بر کودکان میناب گذشت را ثبت کند؛ تا نام‌ها، تصاویر و واقعیت آن روز در میان هیاهوی اخبار گم نشود و آنچه بر این خانواده‌ها گذشت، فراموش نشود.