روایت غضنفر سرتک‌زاده، پدر احمدرضا و جواد، تنها بازگو کردن یک حادثه نیست؛ سخن گفتن از داغی است که با هیچ واژه‌ای نمی‌توان سنگینی آن را توصیف کرد. او از روزی می‌گوید که زندگی خانواده‌اش برای همیشه تغییر کرد و خانه‌ای که روزی با حضور دو برادر زنده بود، در سکوتی عمیق فرو رفت.

این گفت‌وگو، تصویری از صبوری و استقامت پدری است که در کنار اندوه از دست دادن دو فرزندش، خاطرات آن‌ها را زنده نگه می‌دارد. روایت او، بخشی از حافظه تلخ حادثه مدرسه شجره طیبه میناب است؛ روایتی که یاد احمدرضا و جواد سرتک‌زاده را در ذهن مخاطبان ماندگار می‌کند.