گاهی یک جمله کوتاه، تمام دلتنگی یک خانواده را در خود جای می‌دهد. «دردات به جونم…» جمله‌ای که از عمق مهر و دل‌بستگی برمی‌آید و امروز، با شنیدنش، جای خالی محمد رئوفی‌نیا بیش از همیشه احساس می‌شود. جمله‌ای که حالا برای خانواده‌اش، یادآور روزهایی است که حضورش گرمای خانه بود.
خاطره محمد رئوفی‌نیا تنها در قاب عکس‌ها یا وسایل به‌جامانده از او خلاصه نمی‌شود؛ در تک‌تک واژه‌هایی زنده است که میان اعضای خانواده رد و بدل می‌شد و امروز به یادگار مانده‌اند. یاد کودکی که قربانی حمله به مدرسه شجره طیبه میناب شد و نامش، همراه با دیگر کودکان این حادثه، برای همیشه در حافظه مردم این سرزمین ماندگار خواهد ماند.
