ندا صلحی‌زاده، معلم دلسوز دبستان شجره طیبه میناب، دختری از کرمان بود که زندگی‌اش با مردم میناب گره خورد. او پس از ازدواج در سال ۱۳۹۲ به میناب آمد و در کنار همسرش، مادر حامی و نیلا شد؛ مادری مهربان و معلمی که دانش‌آموزانش را نیز مانند فرزندان خودش دوست داشت. اطرافیانش از او به عنوان انسانی صادق، ساده‌زیست، صبور و پرتلاش یاد می‌کنند؛ زنی که هر کاری را با عشق انجام می‌داد.

ندا صلحی‌زاده فقط یک معلم نبود؛ بانویی هنرمند و خلاق بود که از خیاطی و دوخت لباس‌های محلی تا پرورش گل و گیاه را با علاقه دنبال می‌کرد. شوق یادگیری و آموزش در وجودش جریان داشت و همین روحیه باعث شده بود میان همکاران و دانش‌آموزانش محبوب باشد. برای او مدرسه فقط محل تدریس نبود؛ جایی بود که با کودکانش زندگی می‌کرد و برای رشد و آرامش آن‌ها تلاش می‌کرد.

در روز حادثه، ندا صلحی‌زاده در کنار دانش‌آموزانش ماند. روایت یکی از دانش‌آموزان بازمانده از لحظاتی می‌گوید که او کودکان را در آغوش گرفت و برای آرام کردنشان تلاش کرد. او همراه با فرزند ۱۱ ساله‌اش، حامی، جان خود را از دست داد و نیلا به یادگار این مادر و برادر باقی ماند. روایت زندگی ندا صلحی‌زاده، روایت مادری، معلمی و انسانی است که مهر به کودکان را تا آخرین لحظه با خود همراه داشت. این روایت می‌توانید اینجا بخوانید.