دیگر نمی‌توان ماجرای مدرسه شجره طیبه میناب را با عنوان «خطای هدف‌گیری» توضیح داد. واقعیت این است که هدف، خودِ حیاط مدرسه بوده است؛ همان جایی که دانش‌آموزان در آن حضور داشتند.
این یعنی مسئله فقط اصابت اشتباهی یک حمله به یک مدرسه نیست؛ بلکه پرسش اصلی این است که چرا حیاط یک مدرسه به عنوان هدف انتخاب شد؟ مدرسه‌ای که دانش‌آموزان در آن مشغول تحصیل بودند و خانواده‌هایشان تصور می‌کردند فرزندانشان در محیطی امن به سر می‌برند.
