بعضی تصویرها آن‌قدر سنگین‌اند که برای گریه کردن، نه روضه‌ای لازم است و نه مرثیه‌ای؛ فقط کافی‌ست نگاهشان کنی. مدرسه میناب، در این تصاویر، یادآور حرم حضرت رقیه است؛ جایی که دل بی‌اختیار می‌شکند و اشک، پیش از هر کلمه‌ای، جاری می‌شود.
این‌ها فقط تصاویری از یک مدرسه نیستند؛ ردّ حضور دانش‌آموزانی‌اند که روزی با کیف و دفتر به کلاس آمدند و حالا جای خالی‌شان در قاب‌ها مانده است. گاهی تصویر، خودش روضه است؛ بی‌صدا، اما جان‌سوز.
