صدای میناب این بار به مقابل دفتر سازمان ملل رسید؛ جایی که جمعی از مردم برای اعتراض و یادآوری داغ کودکان و معلم‌های قربانی مدرسه شجره طیبه گرد هم آمدند. عکس‌ها و نام‌های کودکان در دست مردم بود و هرکدام، یادآور زندگی‌هایی که ناتمام ماند.
این تجمع فقط یک اعتراض نبود؛ تلاش برای شنیده شدن صدای خانواده‌هایی بود که هنوز با داغ فرزندانشان زندگی می‌کنند. مردم آمدند تا بگویند روایت میناب نباید فراموش شود و نام کودکانی که قربانی شدند، باید در حافظه‌ها باقی بماند.
