بی‌حیایی و بی‌شرمی در کشتن آدم‌ها، آن‌قدر عریان و تلخ است که حتی تصویرسازی هم نمی‌تواند عمق این فاجعه را کامل نشان دهد؛ با این حال، بازآفرینی صحنه‌ی اصلی واقعه در میناب با کمک هوش مصنوعی، یادآور این حقیقت است که آن روزِ سیاه فقط یک خبر نبود، بلکه زخمی ماندگار بر پیکر معصومیت و آینده‌ی یک مدرسه بود. در این قاب‌ها، ترس، ویرانی و بهتِ لحظه‌ای دیده می‌شود که زندگی کودکانه زیر سایه‌ی خشونت، ناگهان از هم پاشید و چند قربانی بی‌دفاع، تا همیشه در حافظه این سرزمین ماندگار شدند.