اولین قدمهای بندگی برای دانشآموزان دختر میناب، در کنار پدرانشان و در فضایی آمیخته با ایمان و سادگی، در جشن تکلیف قبل از روزهای سخت حادثه برداشته شد؛ کودکانی که هنوز سالهای زیادی از زندگیشان پیش رو بود و پدر، نخستین همراهشان در مسیر شناختن خدا و آموختن خوبیها بود.
در این قابها، پدرانی دیده میشوند که دست فرزندانشان را گرفتهاند؛ لحظههایی ساده و صمیمی که شاید آن روز، هیچکس تصور نمیکرد روزی به بخشی از خاطرات ماندگار خانوادهها تبدیل شود. برای این پدران، فرزندشان فقط یک دانشآموز نبود؛ تمام دنیای کوچک و عزیزشان بود.
امروز این تصاویر، یادآور همان روزهای آرام و شیریناند؛ روزهایی که هنوز آینده روبهروی این کودکان بود و پدرانشان کنارشان قدم برمیداشتند. تصویرها ماندهاند تا نشان دهند پشت هر نام، یک زندگی، یک خانواده و هزاران خاطره بوده است؛ خاطراتی که نباید فراموش شوند.



