روایتی تکاندهنده از پشت پرده حمله به مدرسه شجره طیبه میناب؛ روایتی که از انتقام شخصی بهعنوان انگیزهای برای این حمله سخن میگوید. مدرسهای که محل درس خواندن دانشآموزان بود و خانوادهها هر روز فرزندانشان را با امید و اطمینان راهی آن میکردند، حالا در مرکز روایتی قرار گرفته که ابعاد آن پرسشهای سنگینی درباره انگیزههای واقعی این حمله ایجاد میکند.
اگر تصمیمی با انگیزههای شخصی گرفته شده باشد، تلخی ماجرا چند برابر میشود؛ چون پای زندگی دانشآموزانی در میان بوده که هیچ نقشی در تصمیمها و درگیریهای سیاسی و نظامی نداشتند. انتقام از هر کسی که باشد، چرا باید بهایش را دانشآموزان یک مدرسه میپرداختند؟



