روزی این اتاق، دنیای کوچک محمد شهدوستی‌پور بود؛ جایی که میان دفترها، کتاب‌ها و وسایل کودکانه‌اش، رؤیاهای آینده شکل می‌گرفت. امروز همان اتاق، بی‌آنکه چیزی از سادگی‌اش کم شده باشد، به یادگاری ارزشمند تبدیل شده که هر گوشه‌اش روایتگر زندگی کودکی است که خاطره‌اش همچنان زنده مانده است.

دیوارها، وسایل و یادگارهای این اتاق، هنوز از روزهایی می‌گویند که خنده و شوق زندگی در آن جریان داشت. اکنون این فضا، تنها یک اتاق نیست؛ موزه‌ای از عشق، خاطره و ایثار است که نام محمد را برای همیشه در ذهن هر بیننده ماندگار می‌کند.