آقای فرامرز پگاه، پدر دانش‌آموز قربانی مدرسه شجره طیبه، «آدرینا پگاه» و از فرهنگیان میناب، روایتگر یکی از تلخ‌ترین روزهای زندگی خود است؛ روزی که فاجعه حمله به مدرسه شجره طیبه میناب، همسرش «فریده جهانگیرنیا» و دختر هفت‌ساله‌اش را از او گرفت.
او می‌گوید صبح نهم اسفند ۱۴۰۴، مانند هر روز در سنگر تعلیم و تربیت مشغول کار بود که خبر حادثه مدرسه را شنید. تنها چند دقیقه بعد خود را به محل حادثه رساند؛ جایی که دیگر از راه‌پله‌ها و کلاس‌های مدرسه خبری نبود و تنها آوار و گردوغبار باقی مانده بود.
پگاه در میان جست‌وجوها، ابتدا برای یافتن دخترش تلاش کرد و سپس دریافت که همسرش نیز در همان حادثه گرفتار شده است. او از لحظه‌ای یاد می‌کند که پدری با پای قطع‌شده، میان آوار به دنبال فرزندش می‌گشت؛ صحنه‌ای که به گفته او، به جای شکستن روحش، اراده‌اش را برای ادامه مسیر بیشتر کرد.
پس از ۴۸ ساعت انتظار و بی‌خبری، پیکر همسرش را شناسایی کرد و پس از مراسم تدفین، خبر آسمانی شدن دخترش آدرینا را شنید. او می‌گوید سخت‌ترین لحظه زندگی‌اش، انتقال پیکر دختر کوچکش به میناب برای تدفین بود.
پدر آدرینا از دخترش به عنوان کودکی خلاق و فراتر از سنش یاد می‌کند؛ دختری که عاشق بسکتبال بود و آخرین پیامش به پدر، جمله‌ای ساده اما ماندگار بود: «بابایی شام خوردی؟»
فرامرز پگاه تأکید می‌کند این داغ سنگین او را از ادامه راه بازنمی‌دارد و پدران قربانیان را چراغ راه ایستادگی می‌داند. او مدرسه را تنها یک ساختمان نمی‌داند، بلکه آن را جایگاه پرورش انسان و آینده جامعه معرفی می‌کند و معتقد است یاد و خون دانش‌آموزان قربانی این حادثه فراموش نخواهد شد.
برای مطالعۀ مشروح این مصاحبه، به این لینک مراجعه کنید.
