علی حفیظی، فرزند آقای محمد حفیظی و خانم عالیه خادمی، دانش‌آموز قربانی ۱۰ ساله کلاس پنجم دبستان شجره طیبه میناب بود که در جریان حمله به این مدرسه در نهم اسفند ۱۴۰۴ آسمانی شد. پیکر مطهر علی در میناب به خاک سپرده شد. او نیز یکی از کودکانی بود که روزی برای آموختن و ساختن آینده راهی مدرسه شد، اما قربانی حمله‌ای شد که زندگی ده‌ها خانواده را برای همیشه دگرگون کرد.
علی کودکی با آرزوهای بزرگ بود. او همیشه از علاقه‌اش به پرواز سخن می‌گفت و دوست داشت در آینده خلبان شود تا با توان و دانش خود به ایران خدمت کند. آسمان برای او نماد پیشرفت، شجاعت و تحقق رؤیاهای کودکی بود و با شور و اشتیاق از روزی حرف می‌زد که بتواند لباس خلبانی بر تن کند و در مسیر خدمت به کشورش گام بردارد.
اما صبح نهم اسفند، پیش از آنکه فرصت رسیدن به آرزوهایش را پیدا کند، در حمله به دبستان شجره طیبه میناب مظلومانه جان باخت. رؤیای پرواز علی ناتمام ماند، اما نام و یاد او در کنار دیگر دانش‌آموزان قربانی این مدرسه، برای همیشه در حافظه مردم میناب و ایران زنده خواهد ماند؛ کودکی که می‌خواست روزی از آسمان‌های ایران پاسداری کند، اما خیلی زودتر از رؤیاهایش، خود به آسمان پر کشید.
