حامی صادقی، دانش‌آموز قربانی ۱۰ ساله کلاس پنجم دبستان شجره طیبه میناب، فرزند آقای حمید صادقی و خانم ندا صلحی‌زاده بود. پیکر مطهر این دانش‌آموز در رفسنجان به خاک سپرده شد. او در کنار مادرش، خانم ندا صلحی‌زاده که از معلمان همان مدرسه بود، مظلومانه جان باخت و نام این مادر و فرزند برای همیشه در شمار قربانیان مظلوم دبستان شجره طیبه ماندگار شد.
در روز حادثه، حامی هنگام وقوع نخستین انفجار در حیاط مدرسه حضور داشت و می‌توانست از محل حادثه دور شود، اما با شنیدن خبر آسیب دیدن مدرسه، تنها به یک چیز فکر کرد؛ نجات مادرش. او با شجاعتی کودکانه به سمت ساختمان مدرسه دوید تا خود را به مادرش برساند، اما هم‌زمان با انفجار دوم، مادر و پسر در کنار یکدیگر به آسمان پر کشیدند. این لحظه، تصویری ماندگار از مهر فرزند به مادر و فداکاری در واپسین لحظات زندگی شد.
پس از این جنایت، مردم رفسنجان با حضور گسترده در آیین تشییع، پیکر خانم ندا صلحی‌زاده و فرزندش حامی را با احترام بدرقه کردند و این مادر و فرزند در کنار یکدیگر آرام گرفتند. در حمله به دبستان شجره طیبه میناب، ده‌ها دانش‌آموز، معلم و والدین دانش‌آموزان مظلومانه جان باختند و این حادثه به یکی از تلخ‌ترین رخدادهای تاریخ معاصر میناب تبدیل شد.
نیلا صادقی، خواهر حامی که در همان مدرسه حضور داشت، از این حادثه جان سالم به در برد، اما با داغ از دست دادن مادر و برادرش زندگی می‌کند. او بارها از دلتنگی برای حامی و مادرش گفته است؛ دلتنگی‌ای که یادآور پیوند عمیق این خانواده و مظلومیت کودکانی است که در آن روز تلخ، زندگی‌شان برای همیشه تغییر کرد.
