جان‌باخته امین احمدزاده، دانش‌آموز کلاس اول ابتدایی، فرزند یحیی احمدزاده و محدثه فلاحت بود. او صبح روز ۹ اسفند مانند هر روز با شوق رفتن به مدرسه، راهی مدرسه شجره طیبه میناب شد، اما همان روز در حمله ایالات متحدۀ آمریکا به این مدرسه، به همراه جمعی از دوستان و معلمانش، مظلومانه جان خود را از دست داد.
مادر امین در صبح آن روز، خاطره‌ای ساده اما بسیار تلخ به یادش مانده است. پیش از رفتن امین به مدرسه، مادر ناخن‌های او را کوتاه می‌کند، اما یکی از ناخن‌ها را کمی کج می‌گیرد. با لبخند به پسرش می‌گوید: «برو مدرسه، برگردی برات درستش می‌کنم، دیرت نشه.»
اما امین دیگر هرگز به خانه بازنگشت.
پس از حمله و هنگام شناسایی پیکر شهدا، مادر در میان آن همه اندوه و آشفتگی، فرزندش را از روی همان دست کوچک و همان ناخنی که ساعاتی قبل گرفته بود، شناسایی کرد. آخرین یادگاری از صبحی که هیچ‌گاه از خاطرش پاک نخواهد شد.
پیکر مطهر امین احمدزاده پس از تشییع، در روستای راونگ به خاک سپرده شد و امروز مزار او، یادآور کودکی است که در نخستین سال‌های تحصیل، در کلاس اول ابتدایی، آسمانی شد.
