ماکان نصیری، دانش‌آموز مدرسه شجره طیبه میناب، یکی از مفقودشدگان این حادثه است؛ پسری که بعد از آن روز، خانواده‌اش چشم‌انتظار خبری از او ماندند. حالا از میان وسایلی که از مدرسه باقی مانده، یک تکه لباس و یک کفش، نشانی از حضور ماکان در آن روز هستند.

برای پدر و مادر ماکان، همین وسایل ساده دیگر فقط یک لباس و یک کفش نیستند؛ هرکدام یادآور فرزندشان‌اند؛ پسری که صبح راهی مدرسه شد و هنوز سرنوشتش برای خانواده روشن نشده است. گاهی یک وسیله کوچک می‌تواند تمام خاطرات یک عزیز را برای خانواده زنده کند.