تصاویر تشییع قربانیان میناب، روایت روزهایی است که شهر در سوگ دانش‌آموزان و معلمانش ایستاد. مردمی که برای بدرقه عزیزانشان آمده بودند، در میان سکوت و اندوه، نام و چهره کسانی را به یاد می‌آوردند که تا پیش از آن، بخشی از زندگی روزمره شهر بودند.

در میان جمعیت، خانواده‌هایی بودند که عزیزشان را بدرقه می‌کردند و دوستان و همکلاسی‌هایی که جای خالی یارانشان را می‌دیدند. هر تابوت، یادآور یک زندگی بود؛ یک دانش‌آموز با آرزوهای کودکانه، یک معلم با کلاس و شاگردانش، و خانواده‌ای که از آن روز به بعد با جای خالی عزیزی زندگی خواهد کرد.

امان از داغ میناب… داغی که فقط در قاب تصاویر تشییع خلاصه نمی‌شود. این تصاویر بخشی از حافظه شهرند؛ تا سال‌ها بعد، وقتی به آن‌ها نگاه می‌کنیم، به یاد بیاوریم که پشت هر نام و هر تصویر، انسانی با زندگی، خانواده، آرزو و خاطراتی بوده که نباید فراموش شود.